Tuesday, October 30, 2018

Finally!



A total of 50 at last.
I have managed to read Yuval Noah Harari, a Murakami, A Markus Zusak.

But I have more books to read and throw them out so as to become more light weight. More interesting books to read abut the middle east. More serious German books. More criminology, more psychology. 

I have more places to visit. More movies to watch from my Netflix. More types to beers to taste.

So, I am moving my target to 60 and I am wishing myself a happy 2019 :-)

Saturday, October 13, 2018

ప్రజాస్వామ్యము



మనుషులు భవిష్యత్తులో AIని సాధించాక ప్రస్తుతమున్న సామాజిక వ్యవస్థలుకూడా భవిష్యత్ పరిస్థితులకనుగుణంగా మారాలి అని వాదించే 21 Lessons for the 21st Century అనే పుస్తకంలో రచయిత ఈ విషయాన్ని పంచుకుంటాడు:

డెవిడ్ కామెరూన్ గారు పదవీ విరమణ చేస్తూ, బ్రెక్జిట్ విషయంలో ఏమిచేయాలో తేల్సుకొనేందుకు జరిపిన అభిప్రాయసేకరణతంతులో "మీరేమి ఆలోచిస్తున్నారు" అని కాకుండా "మీకేమనిపిస్తోంది" అంటూ ప్రజలందర్నీ ఓటు వేయమని ప్రార్ధించడాన్ని తప్పుబడుతూ Richard Dawkins అనబడే ఒక శాస్త్రవేత్త "చాలా మందికి బ్రెక్జిట్ వల్ల సంభవించే రాజకీయార్ధికపరిణామాలపై కనీస అవగాహన లేదు. అంతెందుకు ఆ కనీస అవగాహన నాక్కూడా లేదు. మాలాంటి అజ్ఞానులందరూ ఓట్లేసి ఉధ్ధరించేదేముంటుంది?" అని అడిగారట. ఇలాంటిదే నాకో సందేహం డెమాక్రసీ vs రిపబ్లిక్ విషయంలో ఇప్పటికీ పదిలంగానే ఉంది. రచయిత అంటారూ "తలకొక్క ఓటువల్ల ఒరిగే దేముంటుంది? హేతుబధ్ధంగా అలోచించేవారి, విషయం ఉన్నవారి తలకి ఒక ఓటు ఉండాలికాని. తలకొక్క ఓటు ఉండాల్సిందేనంటారా... మరి అదే స్ఫూర్తితో, ఐన్శ్తైన్ రాసిన సమీకరణాలు సరైనవో కావో తెలుసుకోవడానిక్కూడా మనం ప్రజభిప్రాయసేకరణ వాడొచ్చా? అంతెందుకు ఏ రన్‌వే మీద విమానం దిగాలో ప్రయాణికులు తమలోతాము చర్చించుకొని, ఫలానా రన్‌వే మీద విమానాన్ని దించాల్సిందేనని పైలెట్‌ని ఆజ్ఞాపించనిద్దామా?"

ఈ రచయిత intellectual oligarchyని అభిలషిస్తున్నారు. 


ఇదిలా ఉండగా Think Like a Freak రచయితలు మాత్రం ఇంకోలా ఆలోచించారు:

వోటు అన్నదాన్ని ఒక వనరు/సరుకుగా మనం ముందుగా ఒప్పుకుంటే, ధనవంతులు తమ డబ్బుతో ఎక్కువ సరుకుల్ని కొనుక్కోవడం తప్పుకానప్పుడు, ఎక్కువ వోట్లని కొనుక్కోవడమ్మాత్రం ఎందుకు తప్పు? మీరు అంతగా ప్రజాస్వామ్య విలువలు అని బాధపడేవారైతే ఇలా చేద్దాం పోనీ... ఒక వోటు అందరికీ ఉచితం. రెండవ వోటు ఖరీదు లక్షరూపాయలు, మూడో వోటు ఖరీదు పదిలక్షలు, నాలుగో వోటు ఖరీదు కోటి రూపాయలు, ఐదో వోటు ఖరీదు.... అదీ విషయం.  ఇందులో బోలెడు లాభాలున్నాయి. అతి చవకగా వచ్చేది మొదటి వోటు కాబట్టి, ధనవంతులు 100% పోలింగ్ శాతంకోసం తహతహ లాడుతారు. వోటర్లక్కూడా తమ వోటు విలువ తమకు తెలుసుకాబట్టి, "మీకు నచ్చే విధంగా వెయ్యాలంటే మాకు 'ఇంత' మొత్తం ఇవ్వండి అనడుతారు. ఒక వేళ ధనవంతులుగారికి తమ అభ్యర్ధిని గెలిపించాలని అంత దుగ్ధ ఉంటే వోటరుగారు అడిగినంతా సమర్పించుకుంటారు."

దీంట్లో నాకు బోలెడు loopholes కనిపించాయి. బేసిగ్గా మనుషుల ఇస్టాయిష్టాల్ని ఒక వోటుమార్కెట్‌గా చూస్తున్నారు రచయిత. చూసి దానికి ఆర్ధికశాస్త్ర సూత్రాలను అప్లై చెయ్యాలనుకుంటున్నారు. అంత డబ్బుపెట్టి అభ్యర్ధులను గెలిపించిన ధనవంతులు అధికారాన్ని తమకు అనుకూలంగా మార్చుకొంటే(వాళ్ళకు అధికారము, నైతికహక్కు రెండూ ఉన్నాయ్!), దానిద్వారా పోటీని నిరుపమాపించి వస్తుసేవల మార్కెట్‌లో మోనోపొలీని సాధించాలనుకొంటే, అది సరైన పనా? Law and Order నామమాత్రంగా ఉండే ఆసియా, దక్షణ ఐరోపా, దక్షణ ఆఫ్రికా, దక్షణ అమెరికా దేశాల్లో motivation factor డబ్బు కాదు. బలం. "నాకు ఓటెయ్యకుంటే కాల్చిపార్నూకుతాను" అంటే అప్పుడు ప్రజలేం చెయ్యాలి?